Mijn vriendin ligt als een roosje te slapen.

Mijn naam is Ruud, ik ben student in Utrecht en ik heb dit jaar mijn studie opzij gezet om full-time te werken in het bestuur van mijn studentenvereniging: Biton. Gisteravond heb ik een vroege dienst getapt (tot half een) en daarna nog even gezellig met vrienden gekletst (het was een leuke avond), om vervolgens te horen dat bijna niemand van het hele bestuur vandaag aanwezig zou zijn: Daan gaat een weekend met de trein naar Polen, Meeuw gaat naar haar ouders, Remco is vrij (en gaat ook naar zijn ouders), Robbert moest een late dienst tappen (en gaat na te hebben uitgeslapen ook naar zijn ouders), dus Sepje, Thys en ik blijven over. Op zich voor mij niet een enorme drijfveer om vroeg naar Biton te gaan, en ik heb het hier voorlopig reuze naar mijn zin.
Ik hou van Goos. Ze slaapt, ze is mooi, geweldig lief, ik ben altijd welkom en ik voel echt écht dat we elkaar nooit zullen hoeven verlaten.

Besturen is druk. Dat zul je nog wel lezen, maar nu even niet. Vandaag heb ik nog zat dingen te doen op Biton. Ik heb zo veel werk dat ik voortdurend bezig kan zijn en het dan nog niet af krijg. Dat is op zich niet erg, want rustigere tijden komen eraan. Maar toch. Misschien toch niet zo'n heel gek idee om gewoon om twaalf uur aan de slag te gaan.

groetjes,

Ruud