?

Log in

Recent Entries Friends Archive Profile Tags To-Do List
 
 
 
 
 
 
Vandaag ga ik weer bloggen.
Sorry als het een heel lange lap tekst is. Ik weet echt niet meer wat de html-code was om alle tekst onder zo'n hippe link te zetten.
Ik ben Ruud. Ik zit in mijn als-het-goed-is-laatste bachelorjaar van Literatuurwetenschap. Vandaag ben ik er weer eens mee geconfronteerd dat ik zelfdiscipline nooit aangeleerd heb gekregen. Het is tien uur 's avonds. Morgen moet ik een werkstuk inleveren. Ik heb het niet.
Ik ben al zo laat, dat ik zelfs mijn werk er voor heb afgezegd. En nu blog ik.

Laat ik eens kijken of het nog ergens goed voor is. Ik kan natuurlijk hier de outline voor mijn werkstuk schrijven! Wat zijn dat voor gekke hersenen, dat ze er ineens bereid toe zijn wanneer je aan het bloggen bent? Ach.

Ik heb al besloten dat ik het makkelijkste onderwerp kies:
"Laat zien hoe de marxistische ideologie is verwerkt in Zola's Germinal. Onderzoek wat het betekent, dat deze ideologie binnen een fictioneel raamwerk is gere-presenteerd: hoe versterkt, en/of ondermijnt, dit fictionele raamwerk de theorie van Marx?"

Ik typ hem even over, zodat ik het zelf goed oppak:

Laat zien hoe de marxistische ideologie is verwerkt in Zola's Germinal (goed, dat gaat lukken). Onderzoek wat het betekent, dat deze ideologie binnen een fictioneel raamwerk is gere-presenteerd (leuk. serieus!). Hoe verwerkt en/of ondermijnt dit fictionele raamwerk de theorie van Marx (prima, dat kan ik)?

Maar het is zo voor-de-hand-liggend en dubbelzinnig allemaal. Hoe kan ik hier een interessant werk van 3500 woorden over maken?

Laat ik het ouderwets aanpakken. Wat leerden we op de middelbare school? Goed vantevoren bedenken wat je wil zeggen. Bij een betoog: kies voor een (vraag)stelling, presenteer die in een pakkende inleiding. Verwerk je argumenten (idealiter 3 plus een ondermijnd tegenargument!) in een sterk middenstuk, en grijp in je conclusie terug op de inleiding. Wat een eenvoud!
(maar waarom kan ik me dan alleen concenteren op filmpjes, plaatjes, nieuwsberichten - mijn MSN (offline weergeven) for crying out loud!...

Ik zou kunstenaar willen zijn. Soms denk ik, net als heel veel mensen denk ik, dat ik een hoop goede ideeën heb, of toch vrij eenvoudig zou kunnen verzinnen, dat ik ze alleen maar niet uitvoer en dat dat eigenlijk wel zonde is. Ik weet niet of het waar is. Maar fictie schrijven of een mooie tekening maken is wel erg aantrekkelijk juist nu, nu ik aan het werk moet. Blegh.

Oke. Germinal van Zola. Ik pak hem er eens bij. Precies 555 pagina's. Ik ben destijds tot net voorbij 200 gekomen. Heeft niets met discipline te maken dit keer: ik vond het een heel leuk boek. Ik had het gewoon heel druk.
Het is een boek over een mijnstadje, erbarmelijke omstandigheden van de arbeiders, je kent dat wel. Heel klassiek realistisch. Logisch dat Marx ermee in verband wordt gebracht - de communistische revolutie speelt zelfs een heel grote rol in het boek. Zo logisch zelfs, dat er weinig meer over te schrijven valt.
Belangrijk! Dit moet ik in mijn inleiding zeggen: erg moeilijk blabla om iets nieuws te schrijven blabla.

Ben ik erg lang van stof? Ik ga toch nog even verder.

Inleiding:
- Het is zo'n voordehandliggend verband, dat ik op kleinere details in Marx' manifest (die heb ik dus ook moeten lezen, he) zal moeten ingaan.
- Fictie maakt de theorie realistischer. Maakt het aantrekkelijk, maar laat ook zien hoe kwetsbaar het communisme is (het gaat in het boek niet allemaal goed/vanzelf...).
- Marx wilde de theorie volgens mij niet zo realistisch in beeld werd gebracht. Stelling: Marx riep op tot superextreme dingen, niet omdat hij dat echt wou, maar omdat hij dacht dat er anders helemaal niets zou gebeuren. Beetje evenwicht. Daarom is dit boek onhandig voor het marxisme. Marxisme is op papier altijd perfect, maar blijkt in praktijk altijd kut en gevaarlijk. In deze roman is het communisme op papier zoals het in de realiteit ook is.
(beetje langdradig, maar jippie! Ik heb een stelling!)

Argumentatie:
...

weet je wat. Het gaat wel lukken nu, denk ik. Dankjewel voor het luisteren!

Traditie erbij: foto van de dag:



groetjes!
 
 
 
 
 
 
Vandaag is de laatste dag, die ik heb om aan mijn thesis te werken en ik zit al bijna een half uur te msn'en, livejournal te lezen en speculaas (ontbijt!) te eten. Op zich is het bijna af, gisteren 12 uur in de bieb gezeten en er hard aan gewerkt, maar die laaste paar uurtjes heb ik wel nodig. Mijn collega-thesisschrijver is er nog niet, ik denk dat het daardoor komt dat ik nog niet begonnen ben. Typisch.

Oh, en iets over brakke hoofden op foto's :P
..dat valt toch wel mee? Niet?
Mm..
Ik ben op tijd opgestaan en heb nóg een dag vrij genomen. Nu ga het best goed. Maar wel superstom dat het allemaal weer op het laatste moment moet. Succes nog!