?

Log in

Recent Entries Friends Archive Profile Tags To-Do List
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
You have to stay in shape. My grandmother started walking five miles a day when she was 60. She's 97 today and we don't know where the hell she is.



Ik vind dat grappig ja. Nou en. En met mijn paper gaat het al de goede kant op :)
 
 
 
 
 
 
Vandaag ga ik weer bloggen.
Sorry als het een heel lange lap tekst is. Ik weet echt niet meer wat de html-code was om alle tekst onder zo'n hippe link te zetten.
Ik ben Ruud. Ik zit in mijn als-het-goed-is-laatste bachelorjaar van Literatuurwetenschap. Vandaag ben ik er weer eens mee geconfronteerd dat ik zelfdiscipline nooit aangeleerd heb gekregen. Het is tien uur 's avonds. Morgen moet ik een werkstuk inleveren. Ik heb het niet.
Ik ben al zo laat, dat ik zelfs mijn werk er voor heb afgezegd. En nu blog ik.

Laat ik eens kijken of het nog ergens goed voor is. Ik kan natuurlijk hier de outline voor mijn werkstuk schrijven! Wat zijn dat voor gekke hersenen, dat ze er ineens bereid toe zijn wanneer je aan het bloggen bent? Ach.

Ik heb al besloten dat ik het makkelijkste onderwerp kies:
"Laat zien hoe de marxistische ideologie is verwerkt in Zola's Germinal. Onderzoek wat het betekent, dat deze ideologie binnen een fictioneel raamwerk is gere-presenteerd: hoe versterkt, en/of ondermijnt, dit fictionele raamwerk de theorie van Marx?"

Ik typ hem even over, zodat ik het zelf goed oppak:

Laat zien hoe de marxistische ideologie is verwerkt in Zola's Germinal (goed, dat gaat lukken). Onderzoek wat het betekent, dat deze ideologie binnen een fictioneel raamwerk is gere-presenteerd (leuk. serieus!). Hoe verwerkt en/of ondermijnt dit fictionele raamwerk de theorie van Marx (prima, dat kan ik)?

Maar het is zo voor-de-hand-liggend en dubbelzinnig allemaal. Hoe kan ik hier een interessant werk van 3500 woorden over maken?

Laat ik het ouderwets aanpakken. Wat leerden we op de middelbare school? Goed vantevoren bedenken wat je wil zeggen. Bij een betoog: kies voor een (vraag)stelling, presenteer die in een pakkende inleiding. Verwerk je argumenten (idealiter 3 plus een ondermijnd tegenargument!) in een sterk middenstuk, en grijp in je conclusie terug op de inleiding. Wat een eenvoud!
(maar waarom kan ik me dan alleen concenteren op filmpjes, plaatjes, nieuwsberichten - mijn MSN (offline weergeven) for crying out loud!...

Ik zou kunstenaar willen zijn. Soms denk ik, net als heel veel mensen denk ik, dat ik een hoop goede ideeën heb, of toch vrij eenvoudig zou kunnen verzinnen, dat ik ze alleen maar niet uitvoer en dat dat eigenlijk wel zonde is. Ik weet niet of het waar is. Maar fictie schrijven of een mooie tekening maken is wel erg aantrekkelijk juist nu, nu ik aan het werk moet. Blegh.

Oke. Germinal van Zola. Ik pak hem er eens bij. Precies 555 pagina's. Ik ben destijds tot net voorbij 200 gekomen. Heeft niets met discipline te maken dit keer: ik vond het een heel leuk boek. Ik had het gewoon heel druk.
Het is een boek over een mijnstadje, erbarmelijke omstandigheden van de arbeiders, je kent dat wel. Heel klassiek realistisch. Logisch dat Marx ermee in verband wordt gebracht - de communistische revolutie speelt zelfs een heel grote rol in het boek. Zo logisch zelfs, dat er weinig meer over te schrijven valt.
Belangrijk! Dit moet ik in mijn inleiding zeggen: erg moeilijk blabla om iets nieuws te schrijven blabla.

Ben ik erg lang van stof? Ik ga toch nog even verder.

Inleiding:
- Het is zo'n voordehandliggend verband, dat ik op kleinere details in Marx' manifest (die heb ik dus ook moeten lezen, he) zal moeten ingaan.
- Fictie maakt de theorie realistischer. Maakt het aantrekkelijk, maar laat ook zien hoe kwetsbaar het communisme is (het gaat in het boek niet allemaal goed/vanzelf...).
- Marx wilde de theorie volgens mij niet zo realistisch in beeld werd gebracht. Stelling: Marx riep op tot superextreme dingen, niet omdat hij dat echt wou, maar omdat hij dacht dat er anders helemaal niets zou gebeuren. Beetje evenwicht. Daarom is dit boek onhandig voor het marxisme. Marxisme is op papier altijd perfect, maar blijkt in praktijk altijd kut en gevaarlijk. In deze roman is het communisme op papier zoals het in de realiteit ook is.
(beetje langdradig, maar jippie! Ik heb een stelling!)

Argumentatie:
...

weet je wat. Het gaat wel lukken nu, denk ik. Dankjewel voor het luisteren!

Traditie erbij: foto van de dag:



groetjes!
 
 
 
 
 
 
Zo, wat is het leven nu anders. Het went snel, maar als je er over nadenkt is het wel een hele omslag. Ik word niet meer gecontroleerd, ik word niet meer door anderen bezig gehouden. Er moet veel gebeuren (18 boeken in 8 weken, halve film die nog geschreven moet), en ik doe ook best veel. Ik regel dat mijn fiets en telefoon het weer doen, ik organiseer een auditie (hebben jullie de poll al ingevuld, jongens?) en een feestje en breng structuur in mijn nieuwe leven.
Ik weet waar ik van hou. Ik vind het heel leuk om filmscript te schrijven, dus het is belachelijk dat ik nu in bed zit te typen over niets. Ik blog toch niet, ben je nou betoeterd. En toch doen he, om dezelfde stomme oude reden: je fluimt en internet is een beetje op. Dus dan maken we zelf maar een stukje internet.

Hihi. "Het gaat niet om de piemel van buiten... het is de piemel van binnen die telt!"

Die Lin :p
 
 
 
 
 
 
Het is ongelooflijk, maar op heel de internets, de hele blogosphere, het hele interweb is er geen enkel goed plaatje te vinden van Lambiks hoofd. (ja, of ik moet het gaan photoshoppen. En ik heb geen photoshop en ik haat iPhoto.) Maar goed. Dan Olijfje nog maar een keer gebruiken.

haha! Livejournal! Dat is even geleden. Leuk wel, om weer eens wat te schrijven! Ik schrijf eigenlijk een hele hoop de laatste tijd. Met de hand ook. Dat ben ik helemaal niet meer gewend. Maar het gaat heerlijk.

Ik schrijf vooral veel script de laatste tijd, voor de film die we gaan maken. Dat is zo ongelooflijk cool om te doen. Je kunt er zo veel plezier, grappen, verwijzingen en random dingen die in je hoofd opkomen in verwerken! Ik raad sowieso iedereen aan om iets aan de film mee te werken: te figureren, een decor in elkaar te knutselen, weet ik veel. Maar het is zo'n gaaf project om onderdeel van te zijn.

Gisteren heb ik eindelijk alle slaapplaatsen voor de UIT geregeld. Dat is wel heel fijn. Maar vandaag moet ik ook nuttige dingen doen. En zo laat wakker worden.. slordig! Te laat naar bed zeker, Ruud? Nou en of. Ik weet niet hoe het komt, maar ik ben helemaal verslaafd aan filmtrailers. Ik verslind ze. Ik ben sowieso gek op films. Gisteren om half twee nog even High Fidelity gaan kijken (supergoede film trouwens!) en daarna nog even een uurtje trailers of zo, ik weet niet precies.
Dan ben ik op zich nog best op tijd op :)

Vanavond lekker eten met vrienden - gaaf. Gisteravond ook heel coole capriolen uitgehaald met vrienden.. ik ben blij. En ik heb the Usual Suspects en Being John Malkovich gedownload - twee films die ik heel graag nog wil zien. Wat een leven.

Nou ja, en dan volgende week de UIT en werkkamp enzo.. maar dat zien we dan wel weer. Ik doe mijn werk en geniet nog zo veel mogelijk van alle vrije tijd die ik er uit kan persen :p
 
 
 
 
 
 
Mijn vriendin ligt als een roosje te slapen.

Mijn naam is Ruud, ik ben student in Utrecht en ik heb dit jaar mijn studie opzij gezet om full-time te werken in het bestuur van mijn studentenvereniging: Biton. Gisteravond heb ik een vroege dienst getapt (tot half een) en daarna nog even gezellig met vrienden gekletst (het was een leuke avond), om vervolgens te horen dat bijna niemand van het hele bestuur vandaag aanwezig zou zijn: Daan gaat een weekend met de trein naar Polen, Meeuw gaat naar haar ouders, Remco is vrij (en gaat ook naar zijn ouders), Robbert moest een late dienst tappen (en gaat na te hebben uitgeslapen ook naar zijn ouders), dus Sepje, Thys en ik blijven over. Op zich voor mij niet een enorme drijfveer om vroeg naar Biton te gaan, en ik heb het hier voorlopig reuze naar mijn zin.
Ik hou van Goos. Ze slaapt, ze is mooi, geweldig lief, ik ben altijd welkom en ik voel echt écht dat we elkaar nooit zullen hoeven verlaten.

Besturen is druk. Dat zul je nog wel lezen, maar nu even niet. Vandaag heb ik nog zat dingen te doen op Biton. Ik heb zo veel werk dat ik voortdurend bezig kan zijn en het dan nog niet af krijg. Dat is op zich niet erg, want rustigere tijden komen eraan. Maar toch. Misschien toch niet zo'n heel gek idee om gewoon om twaalf uur aan de slag te gaan.

groetjes,

Ruud